Stage HBO Urban & Rural Development

Stage Urban & Rural Development - Mark

Afgelopen woensdag was de stage precies op de helft: 9,5 weken gehad en nog 9,5 weken te gaan, de tijd vliegt echt voorbij! Over vier weken moet ik eigenlijk mijn stageverslagen en opdracht al klaar hebben dus er moet nog wat gebeuren. De afgelopen twee weken, na de spectaculaire snorkeltoer tussen haaien en wilde verhalen met stieren, heb ik dan ook 'veel' aan het project gewerkt en niet heel veel nieuwe dingen ondernomen.

De centrale vraag en problemen van mijn project zijn: 'The undeveloped agriculture space around the hacienda has to be developed with sustainable vegetables and fruits. This vegetables and fruits on the land also have to be a surplus value for the owner, volunteers and possibly tourists sale. Tourists sale is a large market because a lot of tourists visit the island. The only problem is that boats from the mainland unload fruits and vegetables to hotels and restaurants because of the lack of fruit and vegetable production on San Cristobal. 'In this case the project challenges are: 'to find out in Spanish what are the best and sustainable vegetables and fruits with the most surplus value for hacienda Esperanza, volunteers and tourists sale. In any case the vegetables and fruits may not have any negative effects for the very vulnerably eco-system of the island. To find out the best and most sustainable products it is necessary to do a research of which products the volunteers and tourists exactly need and want.' The other challenge is 'to combine the theoretical knowledge with the local knowledge of the people in La Soledad'.

Wat doe ik tijdens mijn stage?

De afgelopen twee weekenden was het 1 dag naar Puerto en de andere dag op de haciënda. Het eerste weekend In Puerto was het internetten en naar het strand om wat te snorkelen. Ook benutten we de dagen in Puerto altijd om vlees te eten, je hebt hier namelijk op veel plaatsen een menu voor 3 dollar. Je krijgt dan soep en een hoofdgerecht. De zondag zijn we op de haciënda gebleven en in de middag naar het sportpleintje hier gelopen. Hier zijn de locals elke zondag wat aan het voetballen of volleyballen. Het gaat nooit om zomaar een potje: altijd zetten de mensen hier geld in als ze een wedstrijd spelen. Onze stage begeleider José deed het goed met zijn team en heeft geloof ik 20 dollar gewonnen die dag. Vorige week vrijdag zijn we op stap gegaan met wat gezelschap wat we hier hebben leren kennen of al en Quito ontmoet hadden. Een gast die we kennen moest draaien in de discotheek hier dus we hoopten dat de salsa deze avond mee zou vallen. Avond was geslaagd en zaterdag was het dan ook vooral uitkateren. Op de hacienda was het deze zaterdag de hele dag een in en uitlopen van mensen, het maken van veel eten en het ophangen van slingers. 'S Avonds was er namelijk een communiefeest op de hacienda van een nichtje van José. Erg leuk om een keer mee te maken en aan te schuiven bij de maaltijd! We leerde die avond ook een priester kennen en een gast die hem kent en een aantal maanden per jaar bij hem woont. We spraken met de jongen af om de volgende dag in de middag te gaan kanoenen.

Nog een vrijwilliger

Afgelopen week is er weer een nieuwe vrijwilliger bijgekomen op de haciënda, Johannes genaamd. Erg goede gast waar we de rest van de week ook meteen veel mee opgetrokken zijn. Woensdag weer eens meegeholpen met José en dat was wel weer eens lekker als je meestal maar achter computer zit te werken: plantjes van beneden ophalen en ze vervolgens planten. Dit werk gebeurd op een hoger gelegen haciënda waar zich tevens een camping bevindt die in de zomermaanden door José wordt gebruikt vrijwilligers te laten verblijven. De planten die we geplant hebben is een inheemse plant en tevens voer voor de Giant Tortugas (schildpadden dus). In het gebied rond de haciënda zijn twee weken geleden de eerste schildpadden vrijgelaten om hier weer in het wild te kunnen leven. José is er erg trots op en doet er samen met de vrijwilligers alles aan om het gebied rond de haciënda zo in te richten dat schildpadden er kunnen leven. Vrijdagavond hebben we heerlijk gegeten en bijgekletst met de andere stagiaires die op 'visite' waren. Na de verhalen van de ouders van Daan over hoe geweldig en mooi het ze hier vonden besefte ik wel dat het allemaal al zo normaal geworden is dat je het gewoon niet meer door hebt. Vaak vind ik het water maar te koud om te snorkelen (ookal zie je dan 15 schildpadden) en ga ik niet meer naar het strand om wat zeehonden te bekijken, heel erg verwend dus!

On-Stage, MVO stages in Ecuador en Nicaragua (bron)

Lees meer over de opleiding hbo Urban & Rural Development