Stage HBO Verpleegkunde

Elke vrijdag zijn er twee Nicaraguaanse stagiaires die switchen van afdeling. Vorige week waren ze weer bij ons op de wondzorg wat betekent dat er 4 dames patiënten zien en helpen in een hok van ongeveer 10m2. Of nou ja, zij zitten op hun gat een beetje te koekeloeren hoe wij werken. Wij besloten daarom maar op de gang in de wachtkamer te gaan zitten zodat die dames hun handjes uit de mouwen konden steken. Niks aan voor ons, maar genoeg te kletsen met de overige patiënten. Niemand kende de meisjes en we hadden al opgemerkt dat zij ook niet van plan waren zich voor te stellen aan de patiënten. Gevolg hiervan was dat de behandelde patiënten Curacion verlieten en naar Anna en mij toe kwamen om te vertellen dat ze het maar niks vonden en volgende keer graag weer door ons geholpen wilden worden. Dat is toch hartverwarmend?! Collega's zijn in die zin niet echt dankbaar, die rekenen er gewoon op dat wij elke dag die toko runnen maar op zulke momenten weet je wel waar je het voor doet.

Leuke stage

Erop terugkijkend was het een leuke tijd. Nog steeds verbaas ik me over de zorg hier en de afwezigheid van vele spullen en materialen. Elke ochtend misgrijpen irriteert nog steeds wel, maar aan de andere kant steekt het hier niet zo nauw, kunnen we er niks aan doen en denken we er dus vaak achteraan: boeiend. Boeiend dat patiënten moeten wachten, in elkaars bloed of andere lichaamssappen zitten en liggen, we niet aan het werk kunnen omdat de collega met de sleutel komt wanneer ie wil, er geen gazen zijn dus patiënten maar 's middags moeten terugkomen, enz. Deze dingen zijn ook allemaal niet zo erg als je een gezellige dag hebt met collega's maar dat was er in het begin niet bij. Nu wel en dat heeft me alles en iedereen meer leren waarderen. Het neemt een tijd voordat de ' leuke band' met collega's ontstaat en ze zich bloot geven. Dit komt natuurlijk ook door de taal die je niet spreekt waardoor zij al gauw ' laat maar' denken. Stage lopen in Nicaragua, doen? Ja!! Maar wel met het nodige doorzettingsvermogen en geduld. Het is uitdagend, niet zozeer de stage zelf maar zeker het land, de mensen en de zo enorm andere cultuur. Geen spijt, geen spijt, absoluut geen seconde spijt gehad van de beslissing om dit avontuur aan te gaan.

On-Stage, MVO stages in Ecuador en Nicaragua (bron)

Lees meer over de opleiding hbo Verpleegkunde